Vooral minister van Defensie, Pieter De Crem, uitte zijn ongenoegen. In de Kamer zei hij dat ‘bloggen een steeds gevaarlijker fenomeen wordt’. Dat uitgerekend Mr. De Crem hierop reageert, is niet echt verrassend. Hij was namelijk kop van jut op de weblog van Mevr. Bakker. Maar dat het ‘bloggen’ op zich op de korrel werd genomen, was op zijn minst onverwachts.

Enkele dagen na het incident rond Mevr. Lubbe Bakker verkondigde defensieminister De Crem het gevaar dat gepaard gaat met bloggen. De Morgen citeerde hem als volgt: ‘Iedereen kan naar goeddunken en zonder verantwoordelijkheid dingen schrijven en het is bijna onmogelijk om zich daar tegen te verdedigen. Iedereen hier is een potentieel slachtoffer. We moeten ons daar over bezinnen’. Deze uitspraak roept een interessant vraagstuk op. Het internet werd altijd geprezen omwille van zijn democratiserend karakter en vrijheid van informatie. Elke medaille heeft echter twee kanten. Het vrije karakter van het internet zorgt soms ook voor misbruik ervan. Vooral door terroristische bewegingen. Vandaar dat men in het verleden al eens opperde voor een vorm van regulering i.v.m het internet. Mag iedereen schrijven wat hij/zij wil op het internet? Is er nood aan bepaalde grenzen? Het debat dat minister De Crem lanceerde rond bloggen gaat volgens mij dieper en brengt ook de discussie rond regulering naar boven. Is er nood aan regulering van het internet en zoja waar eindigt die dan? En misschien nog belangrijker, wie bepaalt de invulling van deze regulering? Volgens mij zijn surfers in staat om het verschil te maken tussen betrouwbare en onbetrouwbare informatie. Regulering zou dan ook het unieke karakter van het internet ondermijnen. Er lijkt mij ook een groot risico aan verbonden te zijn. Voor diegenen in hooggeplaatste functies is het zeer verleidelijk datgene wat voor hen nadelig is, te verbieden. Ik ontken zeker niet dat bepaalde informatie niet thuishoort op het net. Maar de meeste websites en blogpagina’s hebben hun eigen regels die dienst doen als een vorm van regulering.  

Gezien de hevige reacties op minister De Crem zijn uitspraken, lijkt een regulering nog niet voor de eerste dagen te zijn. En maar goed ook. Blogs kunnen namelijk een zeer interessante bron vormen voor nieuwsgaring. De Standaard verwijst al een tijdje naar interessante blogs op haar website. Sinds kort ziet ook de New York Times de voordelen in van bloggen. Ze lanceerde Times Extra. Deze webpagina geeft een overzicht van de voorpagina van de New York Times aangevuld met nieuws van andere bronnen, waaronder ook blogs. Op die manier kan de lezer zich verder informeren over bepaalde onderwerpen indien hij/zij dat wenst.

Om af te sluiten wil ik nog verwijzen naar de aanslagen in Mumbai. Tijdens deze aanslagen zagen we namelijk een mooi staaltje van de waarde die blogs kunnen hebben. Het nieuws verspreidde zich in een recordtempo op het internet via blogs. Ook de site twitter zorgde via korte tekstberichtjes voor constante updates. De traditionele media konden amper volgen en wendden zich dan ook tot het net voor informatie. Zonder het internet en de bloggemeenschap zou het nieuws ons nooit zo snel bereikt hebben. De volgende keer dat Mr. De Crem het bloggen op de rooster wil leggen, kan hij daar misschien eens aan denken.  

Zie ook : www.demorgen.be

We gaven al aan dat tijd vaak een obstakel betekent voor journalisten. Diegenen onder jullie die enige tijd op de computer spenderen, weten dat een uur snel voorbij is wanneer je surft op het internet. Net dat zorgt bij journalisten vaak voor een afkeer om het net als bron van nieuwsgaring te gebruiken. Tijdsverspilling heet het dan. Meet juice…

Juice is een nieuwe applicatie die firefox 3 lanceert. Doel van de applicatie is de zoektocht naar informatie op het net te vergemakkelijken. Stel: je stuit op een interessant artikel of een handige website waar je meer over te weten wil komen. Juice zal je hierbij helpen. Het enige dat je hoeft te doen is de tekst selecteren en verslepen naar de toolbar. Terwijl jij je werk voort zet, zal juice op het web op zoek gaan naar allerlei randinformatie over dat artikel of die website. Daarnaast maakt juice het ook mogelijk om afbeeldingen en video’s op te slaan in een eigen bibliotheek. Vooral het gemak in gebruik vindt het team van ReadWriteWeb één van de positieve punten.

Natuurlijk zijn er ook een aantal minpunten. Het grootste nadeel ligt in het feit dat enkel firefox 3 gebruikers deze applicatie kunnen hanteren. Daarnaast kan je ook zelf niet bepalen welke zoekmachines juice moet gebruiken om op de informatie op te sporen. Toch is het de moeite volgens de bloggers van ReadWriteWeb om de applicatie toe te voegen.

Dergelijke initiatieven kunnen het werk van journalisten verlichten. Aangezien de journalist zelf niet moet zoeken bespaart hij tijd. Bovendien kan juice misschien informatie vinden die de journalist zelf niet zou gevonden hebben op het net. Met dit soort applicaties kunnen journalisten volgens mij meer uit het internet halen. Ik juich ze dus toe. Zeker voor onderzoeksjournalistiek lijkt het mij een aangewezen tool. Natuurlijk blijft het van belang dat journalisten met een kritische blik deze informatie doornemen.

Zie ook: http://www.readwriteweb.com/archives/juice_makes_you_smarter_faster.php

De Amerikaanse presidentsverkiezing die vorige week plaatsvond, domineerde de media. Je kon geen televisie aanzetten of krant openslaan zonder geconfronteerd te worden met Obama en McCain. De snelheid waarmee de resultaten bekend gemaakt werden via het web was verbazingwekkend. Het internet werd overstelpt met berichten van Barack Obama’s overwinning. Na enkele uren was de toespraak die Obama gaf na zijn overwinning zelfs al terug te vinden op You Tube.

De Amerikaanse presidentsverkiezingen zorgen telkens voor heel wat media-aandacht. De maandenlange campagnevoering beleeft zijn hoogtepunt op ‘election day’. Miljoenen mensen over de hele wereld zitten dan gekluisterd aan hun scherm of luisteren aandachtig naar de radio. Krantenuitgevers aan deze kant van de aardbol komen echter voor een probleem te staan. De uitslag van de verkiezingen bereikt ons slechts in de vroege ochtend, wanneer de kranten al lang van de persen zijn gerold. Uitpakken op de voorpagina met de winnaar is dus voor de dag erna.

Maar niet getreurd, want men heeft een oplossing gevonden. Dankzij de komst van het web kunnen kranten hun lezers steeds up-to-date houden via hun website. Wat ze dan ook rijkelijk doen. Tijdelijke uitslagen worden zorgvuldig bijgehouden. Eens de uitslag bekend geraakt, plaatst men zelfs de You Tube filmpjes op de website. De meeste informatie die men op de site plaatst, haalt men van Amerikaanse nieuwszenders zoals CNN e.d. Toch zien we dat ook internetbronnen steeds vaker dienst doen als nieuwsbron. Deze informatie is in eerste instantie bedoeld voor de website van een krant, maar haalt de dag erna ook de papieren versie. In de krant zelf wordt ook meer en meer verwezen naar de online-afdeling voor aanvullende informatie. Een echt staaltje van Computer- Assisted reporting dus. Wordt zeker vervolgd…

Er lijkt een shift te ontstaan in het denken over internet als bron van nieuwsgaring. Verschillende professionals raken ervan overtuigd dat het uitpluizen van het internet zijn vruchten kan afwerpen. Verenigingen zoals de VVOJ spelen hierbij een belangrijke rol om het internet meer op de voorgrond te plaatsen. Een taak die ze ook zullen vervullen op de European Investigative Journalism Conference die plaatsvindt op 21 en 22 november in Brussel.

De VVOJ is gekend omwille van de mogelijkheid die ze journalisten biedt om zich op verschillende vlakken bij te scholen. CAR-trainingen maken hier reeds enkele jaren deel van uit. CAR (Computer Assisted Reporting) is een term die gehanteerd wordt om journalistieke praktijken waar computerskills aan te pas komen, aan te duiden. Met de komst van het internet werden deze trainingen dan ook steeds uitgebreider en belangrijker. Want zoals verschillende studies uitwijzen, is het internet voor vele journalisten nog steeds een uitdaging. 

Op de European Investigative Journalism Conference heeft men hiervoor dan ook grote aandacht. Gedurende twee dagen zullen verschillende workshops en trainingen plaatsvinden. Archiefkenner Eric Hennekam bijvoorbeeld zal met zijn CAR-training ‘What meets the eye?’ vooral de nadruk leggen op audiovisuele bestanden. Volgens Hennekam kan men een overvloed aan informatie achterhalen via video- en beeldmateriaal dat op het web is opgeslagen. Onderzoeker Michaël Opgenhaffen gooit het over een ander boeg en wil met zijn sessie ‘Online social networking’ dieper ingaan op de voordelen die social networks bevatten. Volgens Opgenhaffen is het internet een ideale manier om mensen op te sporen die nuttig kunnen zijn voor een artikel. Mensen zijn vaak geneigd om persoonlijke informatie op het web te plaatsen. Beide heren zijn het eens dat het web een gouden schatkist is voor journalisten, maar enkel op voorwaarde dat men weet hoe het te gebruiken.

Het is dan ook van groot belang dat verenigingen zoals de VVOJ die voortrekkersrol op zich blijven nemen. Met de toename van blogs en participatieve journalistiek lijkt het mij essentieel dat journalisten zich weten te onderscheiden. Persoonlijk denk ik dat ze hierin kunnen slagen door het internet op een professionele manier te benaderen. D.w.z. met een kritische ingesteldheid en de nodige vaardigheden.

Begin dit jaar ondernam de Gentse Universiteit in samenwerking met de VVJ een studie naar de verschillende facetten van de moderne beroepsjournalist. Onze aandacht gaat specifiek uit naar de resultaten omtrent het bronnenmateriaal dat men raadpleegt. Uit de enquête blijkt dat de meeste journalisten het internet nog steeds als secundaire bron behandelen. Het internetgebruik beperkt zich voornamelijk tot het klassieke gebruik, zijnde e-mailen, googelen en het opzoeken van vertrouwde websites.

Het gros van de beroepsjournalisten anno 2008 is dus nog steeds een nitwit wat internetvaardigheden betreft. De web 2.0 applicaties, zoals weblog, sociale netwerken enz., behoren nog steeds niet tot hun basisvaardigheden. Dit zou wel eens voor problemen kunnen zorgen. Er wordt namelijk al druk gespeculeerd over de opvolger, Web 3.0.

Volgens kenners staat Web 3.0 garant voor een intelligentere versie van het web. Informatie zou beter gestructureerd worden, de sociale netwerken worden opengetrokken. Ook de mobiliteit zou nog verhogen. Men gaat in de toekomst steeds meer functies draadloos kunnen raadplegen. Een mooi staaltje van dergelijke draadloze technologie is natuurlijk de iPhone. Maar dit is slechts het begin van de draadloze (r)evolutie die zich de volgende jaren zal ontpoppen. Daarnaast zou de nieuwe en verbeterde versie ook in staat zijn de teruggevonden data zelf te analyseren en eventueel links te leggen met andere data. Een groot deel van het werk zou dus in handen vallen van het web en onze dierbare pc. De reikwijdte van de gegevens die men kan terugvinden wordt hierdoor aanzienlijk vergroot. Informatie die goed weggestopt zit in het kluwen van het web, zou dus door het web zelf teruggevonden worden. Dat dit een positieve invloed kan hebben op de nieuwsgaringstaak van journalisten moet niet gezegd worden. Maar dan moet men wel weten omspringen met deze applicaties. Alweer een nieuwe uitdaging voor de journalist.

Of Web 3.0 al deze verwachtingen zal waarmaken, valt nog af te wachten. Maar ondertussen wil de Europese Unie zich reeds profileren als initiatiefnemer op vlak van Web 3.0. Volgens EU-commissaris Viviane Reding is het belangrijk “dat Web 3.0 in Europa wordt gemaakt en gebruikt”, zo zegt ze in De Standaard. Genoeg aandacht dus van overheidswege voor de mogelijkheden die het internet biedt. Nu nog de journalisten mee op sleeptouw krijgen.